สาระน่ารู้

ซื้อเสื้อผ้าออนไลน์ยังไงไม่ต้องลุ้นไซซ์

วิธีวัดตัวให้เทียบกับตารางไซซ์ของร้านได้ และจุดที่ตารางวัดจากตัวเสื้อกับวัดจากตัวคนทำให้คนพลาดบ่อยที่สุด

อ่าน 7 นาทีโดยทีมงาน

ตัวอักษรบนป้ายไซซ์ไม่มีมาตรฐานกลาง ตัวเลขในตารางมี

หมวดเสื้อผ้าเป็นหมวดที่ของถูกส่งคืนบ่อยที่สุด และเหตุผลเกือบทั้งหมดคือไซซ์ไม่พอดี ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คนเลือกผิด แต่อยู่ที่ตัวอักษร M L XL ไม่ได้ผูกกับขนาดจริงเลย บทความนี้อธิบายว่าตัวเลขในตารางไซซ์ควรอ่านยังไง วัดตัวเองยังไงให้เทียบได้ และมีอะไรที่ตัวเลขบอกไม่ได้

รู้อยู่แล้วว่าจะซื้ออะไร ข้ามไปดูเสื้อผ้าและแฟชั่นเลย ↓


ทำไมไซซ์ L ของสองร้านถึงไม่เท่ากัน

ไม่มีหน่วยงานกลางที่กำหนดว่าเสื้อไซซ์ L ต้องกว้างกี่นิ้ว แต่ละแบรนด์ตั้งเกณฑ์เองจากกลุ่มลูกค้าของตัวเอง เสื้อที่ผลิตตามมาตรฐานเอเชียมักเล็กกว่าที่ผลิตตามมาตรฐานยุโรปหรืออเมริกาในตัวอักษรเดียวกัน และร้านที่นำเข้าสินค้ามาขายต่อมักคัดลอกตารางของโรงงานมาทั้งตาราง โดยไม่ได้แปลงเป็นไซซ์ที่คนไทยคุ้นเคย ผลคือตัวอักษรบนป้ายใช้เทียบข้ามร้านไม่ได้เลย สิ่งเดียวที่เทียบได้คือตัวเลขเป็นเซนติเมตรหรือนิ้วในตารางของร้านนั้น


วัดสี่จุด จดไว้ใช้ได้ตลอด

ใช้สายวัดตัวหรือเชือกกับไม้บรรทัดก็ได้ วัดรอบอกที่จุดกว้างที่สุด รอบเอวที่จุดคอดที่สุด รอบสะโพกที่จุดกว้างที่สุด และความยาวตัวจากต้นคอถึงจุดที่อยากให้ชายเสื้อจบ สำหรับกางเกงให้เพิ่มความยาวขาด้านในจากเป้าถึงข้อเท้า จดไว้ในโน้ตมือถือครั้งเดียวแล้วหยิบมาเทียบได้ทุกครั้ง วัดขณะยืนตรงและไม่ต้องแขม่วท้อง เพราะเสื้อผ้าที่พอดีตอนแขม่วคือเสื้อผ้าที่คับตอนใส่จริง วิธีที่แม่นกว่านี้อีกคือถ้ามีเสื้อทรงคล้ายกันที่ใส่แล้วพอดีอยู่แล้ว ให้เอาตัวนั้นวางราบ รีดให้เรียบ แล้ววัดความกว้างอกใต้วงแขน ความยาวตัว และความยาวแขน เพราะตัวเลขชุดนี้รวมความหลวมที่คุณชอบไว้เรียบร้อยแล้ว


ตารางวัดจากตัวคน กับตารางวัดจากตัวเสื้อ คนละอย่าง

นี่คือจุดที่พลาดกันมากที่สุด บางร้านให้ตารางที่บอกว่า ไซซ์นี้เหมาะกับคนรอบอกเท่าไหร่ ซึ่งเผื่อความหลวมไว้ให้แล้ว แต่อีกหลายร้านให้ตารางที่วัดจากตัวเสื้อวางราบ คือวัดความกว้างของอกเสื้อแล้วคูณสอง ถ้าเอารอบอกตัวเองไปเทียบกับตัวเลขชุดหลังตรง ๆ จะได้เสื้อที่คับพอดีเป๊ะจนขยับไม่ได้ วิธีสังเกตคือดูหัวตาราง ถ้าเขียนว่าความกว้างอกหรือมีรูปเสื้อวางราบประกอบ ให้เผื่อเพิ่มจากรอบอกตัวเองอีกประมาณ 8 ถึง 12 เซนติเมตรสำหรับทรงปกติ และมากกว่านั้นถ้าอยากได้ทรงหลวม


เนื้อผ้าเปลี่ยนความพอดีหลังซักครั้งแรก

ฝ้ายล้วนหดได้หลังซักครั้งแรก โดยเฉพาะเมื่อซักน้ำร้อนหรืออบแห้ง ถ้าตัวเลขอยู่ก้ำกึ่งระหว่างสองไซซ์ในเสื้อฝ้ายล้วน การเลือกไซซ์ใหญ่ขึ้นมักปลอดภัยกว่า ส่วนผ้าที่ผสมสแปนเด็กซ์หรือเอลาสเทนตั้งแต่ประมาณ 3 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปจะยืดตามตัวได้ จึงเลือกไซซ์พอดีได้เลย ผ้าโพลีเอสเตอร์ล้วนแทบไม่หดแต่ก็แทบไม่ยืด สัดส่วนเส้นใยที่ระบุไว้บนหน้าสินค้าจึงเป็นข้อมูลที่ควรอ่านพอ ๆ กับตารางไซซ์


สิ่งที่เราตรวจแทนไม่ได้

เราไม่ได้สั่งสินค้ามาวัดเอง ตัวเลขในตารางไซซ์ทั้งหมดเป็นของร้าน ร้านส่วนใหญ่ระบุค่าคลาดเคลื่อนไว้ประมาณ 2 ถึง 3 เซนติเมตรซึ่งเป็นเรื่องปกติของการตัดเย็บ นอกจากนี้เรายังตรวจไม่ได้ว่าสีจริงตรงกับรูปแค่ไหน เพราะขึ้นกับแสงตอนถ่ายและจอที่คุณใช้ดู สองเรื่องนี้ทางที่ปลอดภัยคืออ่านเงื่อนไขการเปลี่ยนคืนของร้านก่อนกดซื้อ ไม่ใช่หวังว่าจะไม่ต้องใช้


สรุป

ตัวอักษรบนป้ายไซซ์เป็นข้อมูลที่เทียบข้ามร้านไม่ได้ ส่วนตัวเลขเป็นเซนติเมตรเทียบได้ ถ้าหน้าสินค้าไม่มีตารางเป็นตัวเลข ให้ถือว่าเป็นความเสี่ยงที่ต้องยอมรับเอง

จดขนาดตัวเองไว้ครั้งเดียว แล้วดูให้ออกว่าตารางของร้านวัดจากตัวคนหรือจากตัวเสื้อ สองเรื่องนี้แก้ปัญหาไซซ์ได้เกือบทั้งหมด

  • เทียบตัวเลข ไม่ใช่ตัวอักษร M L XL ไม่มีมาตรฐานกลาง
  • ดูให้ออกว่าตารางวัดจากตัวคนหรือตัวเสื้อ ถ้าวัดจากตัวเสื้อต้องเผื่อความหลวมเอง
  • วัดจากเสื้อตัวที่ใส่แล้วพอดี แม่นกว่าการวัดตัวเอง

ดูเสื้อผ้าและแฟชั่นที่เราเทียบไว้
[ จัดอันดับจากข้อมูลสินค้า ไม่ใช่ค่าคอมมิชชัน ]
ดูเสื้อผ้าและแฟชั่นทั้งหมด

ลิงก์ไปร้านค้าเป็นลิงก์แนะนำสินค้า เว็บนี้ได้ค่าตอบแทนเมื่อมีคนซื้อผ่านลิงก์ แต่ไม่มีร้านค้าใดจ่ายเงินเพื่อเลื่อนอันดับได้